استعانت و يارى طلبيدن از غير خدا

در سوره حمد آيه 4 خطاب به خدا مى گويد:

اياك نعبد و اياك نستعين (1)

«فقط ترا مى پرستيم و فقط از تو يارى مى جوئيم ».

تفسير: طبق قاعده ادبى تقديم مفعول بر فعل دلالت بر حصر مى كند، و به مقتضاى آن در آيه همانگونه كه ستايش و عبادت را به خدا منحصر كرده ، استعانت و طلب يارى را هم به خدا منحصر نموده است .

انحصار عبادت به خدا مقتضاى توحيد و همان توحيد عملى است ؛ اگر دقت كنيم انحصار استعانت به خدا نيز مقتضاى توحيد است . زيرا به مقتضاى توحيد، همه قدرت ها حدوثا و بقاء مستند به خدا است ، و اگر خدا نخواهد هيچ موجودى را ياراى حركت نخواهد بود.

اگر از كس ديگرى غير خدا، طلب يارى شود بدين معنى بايد باشد، كه اگر خدا خواست او يارى كند و اگر خدا نخواست ، نه او مى خواهد و نه مى تواند يارى كند، و اگر يارى كرد، خدا يارى كرده است ، زيرا او منشاء هيچ عمل مثبتى از خود نيست .

پي نوشت :
1- سوره حمد آيه 4.